نبه یک میوه گرمسیری است و اولین بار در هندوستان و نواحی استوایی کاشته شد. در نواحی استوایی درخت انبه چندین بار در سال بار می دهد.

انبه نه تنها میوه خوشمزه ای است، بلکه غنی از ویتامین ، املاح و آنتی اکسیدان  هاست. دارای فیبر زیادی است، ولی کالری و سدیم  آن کم است. فاقد کلسترول  و چربی اشباع است.

 

انبه یکی از منابع غنی ویتامین A  است. همچنین دارای مقادیر کافی ویتامین C  ، ویتامین B ، پتاسیم ، کلسیم  و آهن  است. ویتامین A  در تقویت بینایی چشم  و حفظ سلامتی دندان ها  ، پوست  ، استخوان، غشاهای مخاطی و بافت های نرم بدن نقش مهمی دارد.
نصف میوه ی انبه ی متوسط معادل یک واحد میوه است و۷۰ کالری انرژی دارد. طعم انبه رسیده و تازه شبیه مخلوطی از طعم هلو و آناناس است و بسیار آبدار و خوشمزه می باشد .

 

خواص و اثرات سلامتی انبه :
– از میوه و پوست انبه علاوه بر ترشی و مربا ، عصاره ای درست می کنند که دارای اثر قابض است. همچنین غرغره این عصاره بصورت مخلوط با کمی آب، برای گلودرد  مفید است.

– پوست آن دارای ۱۵ تا ۱۸ درصد تانن است و یک قاشق چایخوری پوست کوبیده آن به میزان دو مرتبه در روز برای اسهال مفید است.

– انبه ابتدا گس و بعد ترش می شود و در اثر زیاد ماندن بر روی درخت، کم کم شیرین می شود.

– میوه آن بوی خوشی مثل عنبر دارد. دهان  را خوشبو کرده و رنگ چهره را باز می کند.

– تقویت کننده جسم ، روح و دستگاه گوارش است.
– کلیه  و مثانه را تقویت می کند.

– برای بهبود سرفه  ، تنگی نفس ، انواع سردرد ، اسهال و دردهای قولنجی مفید است.

– عطش  را رفع می کند.

– برای چاق شدن افراد لاغر  مفید است.

– ادرار آور و ملیّن است.

– مربا و ترشی انبه برای تقویت معده مفید است.

نکات مورد توجه :

– زیاده روی در مصرف انبه برای افرادی که طبع گرم دارند، مضر است.

– مصرف انبه به خصوص ترشی آن با معده خالی ، ایجاد ناراحتی معده  می کند. بنابراین بهتر است آن را بعد از غذا و ترشی آن را همراه با غذا میل کرد.

– پوست انبه را قبل از خوردن جدا کنید ، زیرا بعضی افراد نسبت به آن حساسیت  دارند.