اغلب رژیم های غذایی لاغری سنتی، کم چرب و پرکربوهیدرات هستند. این نوع رژیم ها به دلیل داشتن کربوهیدرات بالا سبب تکرار بیشتر گرسنگی می شوند. در گذشته این دسته رژیم ها بسیار متداول بودند و به همین دلیل مفهوم رژیم غذایی با احساس گرسنگی همراه بود. کسانی که از این رژیم ها تبعیت می کردند،اغلب بعد از چند هفته و حتی چند ماه رژیم خود را رها می کردند و به دلیل احساس گرسنگی طولانی مدت به پرخوری روی می آوردند و در نتیجه با افزایش وزنی بیش از قبل مواجه می شدند.

به دنبال چنین پیامدهایی و شکست بیشتر این رژیم ها در کاهش وزن، رژیم هایی متداول شد که احساس گرسنگی را کاهش دهد. در این رژیم ها میزان کربوهیدرات بسیار کم است و چربی و پروتئین بالایی دارد. در نتیجه مواد غذایی دیرتر از معده خارج شده و احساس سیری ماندگارتری ایجاد می کند.

یکی از این نوع رژیم ها رژیم اتکینز است. این رژیم در سال ۱۹۷۲ توسط دکتر رابرت اتکینز معرفی شد. این رژیم از نظر کربوهیدرات بسیار محدود و از نظر پروتئین و چربی غنی می باشد. به عقیده دکتر اتکینز، مصرف زیاد مواد قندی و نشاسته ای سبب بروز چاقی، دیابت و سایر مشکلات مرتبط با آن می شود. زیرا این مواد سبب تولید بالای انسولین شده و در متابولیسم بدن اختلال ایجاد می کند.

این رژیم در چهار فاز تنظیم می شود. این رژیم ها به دلیل تأثیر سریعی که دارند، بسیار مورد توجه هستند.

توصیه می شود افرادی که از مشکلات کلیوی رنج می برند، زنان باردار و شیرده، از این رژیم استفاده نکنند. در هر صورت این رژیم باید توسط پزشک توصیه شده و با نظارت وی باشد. کسانی که به دیابت یا نقرس مبتلا هستند یا از داروهای درمان قند خون بالا و دیورتیک ها (ادرار آورها) استفاده می کنند، باید زیر نظر پزشک از این برنامه غذایی استفاده کنند.