برای اینکه یک هتل یا رستوران بتواند کارکنان ماهری پرورش دهد نیاز به سرمایه گذاری در زمینه آموزش کارکنان دارد که در این میان، نقش مدیر نقشی اساسی و مهم است، ممکن است بعضی استدلال کنند که به دلیل نقل و انتقال کارکنان چنانچه یک هتلی در این را سرمایه گذاری کند این به سود هتلهای دیگر خواهد شد اما واقعیت آن است که اگر آن هتل دارای فضای آموزشی مطلوبی باشد و عوامل انگیزش در آن رعایت شود در نهایت نقل و انتقال کارکنان به طور طبیعی کم خواهد شد و البته اگر هتل نتواند با کارکناننش درست و مناسب رفتار کند آنها به هر حال هتل را ترک خواهند کرد.آموزش، هنگامی واقعاً به نتیجه می رسد که مدیر رستوران تلاش کند رستوران را به صورت سازمان یادگیرنده تبدیل کند، در هر رستورانی دنیایی از اندیشه های ارزشمند خوابیده است و تنها راه تبدیل آنها به یک امتیاز رقابتی، ایجاد تشنگی برای یافتن و به کار بستن آن اندیشه هاست. باید دید در کجا اندیشه ای بهتر وجود دارد تا بتوان آن را یافت و از آن آموخت و آموخته تازه را اجرا کرد.به عبارت دیگر، مدیر هتل باید شرایط را طوری فراهم کند که کارکنان رستوران تشویق شوند هم از درون و هم از بیرون هتل بیاموزند. مدیر رستوران باید شرایطی به وجود آورد که افراد، اطلاعات خود را در اختیار دیگران قرار دهند. برای این منظور می توان پاداشهایی در نظر گرفت و افرادی را که اطلاعات خود را در اختیار دیگر همکاران قرار می دهند مورد تشویق قرار داد. جلسات گروهی، یکی از ابزار مناسب برای گسترش دانش و تبادل آن با دیگران است. در این جلسات می توان هر بار موضوع یا موضوعات جدیدی را مورد بحث قرار داد و افراد را به بحث و تبادل نظر پیرامون آن دعوت کرد. در این جلسات، مدیر رستوران می تواند بسیاری از مطالب مورد نظر خود را به حاضران منتقل سازد و از این راه به طور غیر مستقیم به آموزش دهی بپردازد.هر فردی که در یک رستوران استخدام می شود در بدو ورود بسیاری از مسائل را نمی داند، لذا ضروری است که در ابتدا مدتی را تحت آموزش باشد. چنانچه کارکنان رستوران در شرایطی کار کنند که بتوانند اندیشه های خود را مطرح سازند به شکوفایی اندیشه های آنان می انجامد. بهترین حالت آن است که یک مدیر درباره اندیشه هایی که از سوی زیردستانش به وی تسلیم می شود، نگرش مثبت داشته باشد، باید به آنها امکان داده شود تا بتوانند اندیشه هایی را که به ذهنشان می رسد به کار بندند.گرچه ممکن است برخی اشتباهات نیز اتفاق افتد ولی درصد موفقیت ها بسیار افزون تر از زیان آنها خواهد بود. بسیار مهم است که مدیر رستوران اطمینان یابد آیا فضای محل کار چنان است که در آن کارکنان به آسانی عقاید و نظرهای خود را بیان کنند؟ آیا مدیران بخش ها به سخنان زیردستانشان گوش فرا می دهند و آیا در صورتی که اندیشه نو و موثری یافتند آن را به کار می بندند؟ این راهکاری است برای پروراندن خرد گروهی. گرد آوردن دانش و آگاهی همگان به طور طبیعی دستیابی به نتایج بهتر و بزرگتر از آنچه را که مدیر به تنهایی می تواند به دست آورد ممکن می سازد.مدیر رستوران باید کارکنان خود را به تفاهم و توانمندی بسیار هدایت کند، او باید آنان را با سخنان دقیق و ساده آموزش دهد و هر چه بیشتر با ملاطفت مفاهیم را به آنها منتقل سازد. ولی زمانی که لغزشی صورت گرفت و زمان اصلاح آن فرا رسید، یک مدیر رستوران باید توانا باشد تا فرد خطا کار را جنان توبیخ کند که از تکرار آن خطا جلوگیری شود، آزادی بی اندازه، استقرار انضباط مطلوب را در رستوران با مانع مواجه می سازد و سرانجام کسانی را که در آنجا کار می کنند از رشد و پیشرفت باز می دارد.