درگذشته در کشور هایی همچون فرانسه و انگلستان،منو یا همان صورت غذا در سر میز به مهمان ارائه نمی گشت ومرحله سرو غذا در دو نوبت بوده و همچنین ارائه غذا به میهمان بدین صورت بود که ظرف غذای مختلف در ۱۰ تا ۴۰ مورد آماده وقبل از ورود میهمان به رستوران در روی میز چیده می شد ومیهمان به مجرد ورود ،بشقاب غذای دلخواه خود را برداشته وسرو می کرد.

در سال ۱۵۴۱میلادی دوک هنری ازیک برگ بلند کاغذی استفاده کرد که در آن لیست انواع بشقاب های غذا وتعداد آنها نوشته شده بود و در دید میهمان قرار می گرفت و بدین ترتیب از موارد استفاده شده و تعداد باقی مانده غذا اطلاع پیدا می کرد با پیشرفت زمان ،منو ابعاد کوچکتری پیدا کرد وموارد غذا در آن نیز کاهش یافت و در سر هر میز جهت مهمان ارائه گشت و بدین ترتیب منوی امروزی ،گسترش یافته منوی دوک هنری می باشد.

امروزه طراحی وتنظیم منو بصورت یک هنر بدان توجه می شود وتنظیم آن به تجربه ومطالعه وآشنایی به تمام جوانب رستوران داری نیاز دارد.در ارائه یک سرویس غذا به مهمان، همکاری وفعالیت افراد مختلفی با هم مربوط بوده،لذا تنظیم و نوشتن یک منوی غذایی نیز باید با همفکری وهماهنگی سرآشپز،مدیرغذا ونوشیدنی،مدیر رستوران ،مدیر هتل ومدیر مالی وکاست کنترل صورت گیرد.همچنین در تنظیم منو باید نهایت دقت وتوجه به همه ابعاد در نظر گرفته شود زیرا علاوه بر اینکه عامل توجه وجلب نظر مشتری می باشد از طرفی نیز تعین کننده حجم کار رستوران می باشد.